σαν χρονογράφημα………………….
ΕΝΑΣ ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΕΥΡΕΣΗΣ ΧΩΡΩΝ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ….
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Διαβάζοντας , πάντα μαθαίνεις. Και έχω την κακή συνήθεια να ξεφυλλίζω (τουλάχιστον…) κάθε είδους έντυπο .
Επομένως …θέλω δεν θέλω μαθαίνω και εμπλουτίζομαι σε νέες ιδέες για όλα τα θέματα που με απασχολούν.
Επειδή έχω την χρόνια και ανίατη ασθένεια του συνεχούς ενδιαφέροντος για τα προβλήματα της πόλης μου, θέλω δεν θέλω εμπλουτίζομαι σε ιδέες για τα θέματα της πόλης.
Καθημερινά διαβάζουμε διάφορες καταγγελίες σχετικά με τα διάφορα προβλή ματα που ταλανίζουν τους συνδημότες μας, και όχι μόνον.
Ένα από τα σοβαρώτερα προβλήματα μας είναι η έλλειψη χώρων στάθμευ
σης , και ένα άλλο η εξεύρεση πόρων για τους δήμους μας, ώστε να μπορούν να προχωρήσουν σε χρηματοδότηση διάφορων υποδομών που χρειάζεται η πόλη τους .
Σε πρόσφατο δημοσίευμα της έγκριτης αθηναικής εφημερίδας « εθνος » της 17-5-03 , απόλαυσα ένα ωραίο κομμάτι που αναφέρεται στους πεζόδρομους της Αθήνας. Και βέβαια το κείμενο μπορεί να έχει πανελλαδική προβλησιμό, τητα, αλλά οπωσδήποτε έχει …επακριβή προβολή στην πόλη μας.
Γράφει λοιπόν η εκλεκτή δημοσιογράφος…. τον πόνο της , μια και έχει την ευτυχή ατυχία να κατοικεί σε πεζόδρομο. Με ακρίβεια και αλήθεια καταθέτει την ελληνικής νοοτροπίας πραγματικότητα , σύμφωνα με την οποία οι πεζόδ
ρομοι απαλασσόμενοι από τα αυτοκίνητα, προσφέρονται ανετώτατα για τραπεζοκαθισματοκαταλήψεις, για αυτοκινητοσταθμεύσεις ( και δικυκλοσταθμεύσεις…) , για δικυκλοδιελεύσεις ( συντομεύουν και τις διαδρομές τους….) και λοιπές , εφευρισκόμενες από το νεοελληνικό δαιμόνιο, χρήσεις και μεταχειρίσεις.
Και καταγράφει την κωφεύουσα αστυνόμευση ( οι αστυνομικοί ασχολούνται με τις υψηλές φυλάξεις των διαφόρων κτιρίων και «στόχων» ,και όχι με τα προβλήματα του λαού) , η οποία διασφαλίζει την ατιμωρησία των καταπατη των και παρανομούντων γενικώτερα. Και σιγά σιγά το πρώτο ποδαράκι της παραβίασης συνεχίζεται με το δεύτερο, προχωρεί με ολόκληρο το σώμα, με περισσότερα σώματα και τελίκά με συνεχή ξεντώματα , μέχρι το απροχώρητο.
Ετσι λοιπόν …φυσιολογικά μου γεννήθηκε η οικονομικίστικη και τεχνοκρατίστι
κη ιδέα ,πού λύνει και ικανοποιεί και τις δύο πάρα πάνω παραμέτρους που έθεσα, δηλαδή της έλλειψης χώρων στάθμευσης και της εξοικονόμησης πόρων για τον δήμο.
Αφού έχουμε που έχουμε αυτήν την κατάσταση των καρεκλοκαταλήψεων,των σταθμευσεων, των δικυκλοδιελεύσεων κλπ, και η μονιμοποιημένη εμπειρία δείχνει πώς κανένας αρμόδιος δεν θέλει να ενοχλείται, ούτε και να παρέμβει επανορθώνοντας και επιβάλλοντας στον κάθε πεζόδρομο την ταυτότητα του,
τότε γιατί να μην βγάλουμε …χρυσάφι.
Για να γίνω……σαφής, καταθέτω μια ριζοσπαστική πρόταση λύσης του κυκλοφοριακού προβλήματος κάθε πόλης. Προτείνω την πεζοδρόμηση όλων των εμπορικών δρόμων της πόλης ( καλά ας μην υπερβάλλουμε, συμφωνώ όχι όλων αλλά ….των περισσοτέρων δρόμων), και να περιορίσουμε την κυκλοφορία στους υπολοίπους ,που δεν έχουν ….οικονομική αξία και ενδιαφέρον.
Στους πεζόδρομους που θα έχουμε χαρακτηρίσει, προτείνεται η ενοικίαση τους ,από τον δήμο, για καρεκλοκαθίσματα, για έκθεση εμπορευμάτων και για σταθμεύσεις οχημάτων και δικύκλων. Για πλήρη…εκμετάλλευση του χώρου ( να μην μας ξεφύγει καμμιά δυνατότητα…..) , προτείνεται η επιβολή διοδίων για να επιτρέπεται να περνούν τα δίκυκλα από τα κενά, που θα παραμείνουν μετά τις προηγούμενες ενοικιάσεις.
Με την ριζοσπαστική αυτή πρόταση μας, αξιοποιείται ,τεχνοκρατικά, πλήρως ο πεζοδρομημένος χώρος . Ετσι αυτό που τώρα γίνεται ,χωρίς να κερδίζει ο δήμος ούτε ένα ευρώ, με την πρόταση μας δεν θα επιδεινωθεί ( δηλ δεν θα έχουμε τίποτα χειρότερο από αυτό πού γίνεται σήμερα) , και ο δήμος θα αποκτήσει τεράστια έσοδα.
Οι ερωτήσεις σας που αφορούν απορίες για τους πεζούς και την κίνηση τους, για τα άτομα με κινητικά προβλήματα, για τις μανάδες με τα καροτσάκια, για τους ηλικιωμένους , για την είσοδο στα σπίτια σας , για τα μπλοκαρίσματα των αυτοκινήτων στους απομείναντες δρόμους, για τις αυτοκινητοουρές κλπ, δεν μπορούν να απαντηθούν, αλλά μήπως και σήμερα δεν τα έχουμε ……… ( μην τα θέλουμε όλα……)
19.5.2003 Νικόλαος Νίνος
